Czy wiesz Ĺźe:

W 2003 roku, gdy Stany Zjednoczone najechaĹ‚y Irak, armia nie posiadaĹ‚a na wyposaĹźeniu ani jednego robota. Dwa lata pĂłĹşniej byĹ‚o ich juĹź 2400, a w 2010 roku okoĹ‚o 12000.

Start / Modele robotów / Autonomiczny samochód z Włoch

Autonomiczny samochód z Włoch

W 2010 roku inżynierowie z Artificial Vision and Intelligent Systems Laboratory (w skrócie VisLab) z University of Parma zbudowali pierwszy włoski samochód jeżdżący bez kierowcy. Autonomiczny samochód typu van, naszpikowany elektroniką, komputerami, kamerami i czujnikami jest w stanie jeździć całkowicie autonomicznie, jednocześnie wykrywając i omijając napotykane przeszkody, "widzi" też inne samochody znajdujące się w pobliżu, dzięki czemu nie zderza się z nimi, nie tamuje ruchu i przystosowuje się do napotkanego ruchu ulicznego.

Wielkim testem możliwości autonomicznego samochodu była jego międzykontynentalna podróż o dystansie 13000 km - z Parmy do Szanghaju - przez Rosję i Chiny. Podróż zajęła 3 miesiące, samochód większość czasu jechał bez kierowcy, a kontrolę nad nim sprawował zespół 20 asystujących inżynierów. Samochód bez większych problemów dotarł do Chin późnym październikiem 2010 - w sam raz na wystawę World Expo.

Samochód skonstruowany we Włoszech dwukrotnie brał udział w zawodach samochodów poruszających się bez kierowcy Grand Challenges, organizowanych przez amerykańską agencję DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency), jednak jego konstruktorzy szukali nowych sposobów na przetestowanie umiejętności swojego wynalazku w warunkach zmiennego i trudnego do przewidzenia otoczenia, stąd pojawił się pomysł wielkiej podróży z Włoch do Chin. Cel jaki postawili sobie naukowcy na czas podróży, było przetestowanie wszystkich systemów wizyjnych i nawigacyjnych, wyszukanie możliwych problemów i możliwości rozwoju, tak aby docelowo technologie tego typu można było skomercjalizować i wprowadzać do zwykłych samochodów.

Podróż, częściowo sfinansowana przez European Research Council odbywała się przez miejsca zurbanizowane z dużym ruchem ulicznym, jak i zupełnie niezamieszkałe, ze słabą infrastrukturą drogową - przy różnych warunkach terenowych, pogodowych i atmosferycznych.

Samochód nie jechał cały czas w trybie całkowicie autonomicznym, ponieważ do tego potrzebne są cyfrowe mapy drogowe, których inżynierowie nie posiadali przemierzając takie kraje jak Mongolia czy Kazachstan.

Włosi rozwiązali ten problem, wykorzystując 2 samochody jadące w linii - pierwszy używał map i systemu GPS wszędzie tam, gdzie tylko było to możliwe, ale kierowca kontrolował go przez większość czasu. Drugi samochód, wykorzystując systemy wizyjne i nawigacyjne, śledził ruch pierwszego auta i na tej podstawie planował swoją trajektorię ruchu w czasie rzeczywistym, przy jednoczesnej kontroli układu sterującego i hamulcowego. W przypadku gdy jakiś inny samochód wjechał pomiędzy te dwa auta, drugi samochód kontynuował jazdę na podstawie informacji GPS przesyłanych przez pierwszy samochód.

Inżynierowie wyliczyli, że ich samochód przejechał w trybie autonomicznym około 90% czasu, jaki był potrzeby na podróż z Włoch do Chin. Pozostałe 10% to sytuacje, gdy człowiek musiał przejąć kontrolę nad samochodem, np. gdy na drodze pojawiali się "szaleni" kierowcy, nieuważni przechodnie lub gdy trzeba było przyśpieszyć podróż, aby zdążyć na wystawę World Expo.

Autonomiczny samochód jest wręcz naszpikowany elektroniką - posiada kamery, skanery laserowe, jednostkę GPS, zaawansowany układ czujników i 3 komputery. 2 kamery przymocowane nad przednią szybą dostarczają obraz do identyfikacji oznaczeń pasów ruchu i nachylenia terenu. Dodatkowe 3 zsynchronizowane ze sobą kamery z dostarczają obrazy, które po połączeniu tworzą widok panoramiczny o zasięgu 180 stopni. Z kolei skanery laserowe wykrywają najbliższe przeszkody, rowy, ograniczniki ruchu, przechodniów i inne samochody znajdujące się na drodze.

Na pokładzie samochodu znajdują się trzy komputery - jeden przetwarza obraz i dane pobierane z przodu samochodu, drugi robi to samo, tylko z danymi pobieranymi po bokach auta, i wreszcie trzeci analizuje wszystkie pobierane dane i na tej podstawie planuje trajektorię ruchu, jednocześnie kontrolując układ sterowania, przyśpieszania i hamowania pojazdem. Panele słoneczne umieszczone na dachu dostarczają energii do zasilania elektroniki.

Kluczowym elementem oprogramowania jest część odpowiedzialna za analizę panoramicznego obrazu 180 stopni, na którym znajdują się dane otoczenia z przodu i boków pojazdu. Dane te dotyczą śledzonego samochodu - lidera, znaków drogowych, przechodniów i ogólnie przeszkód. Oprogramowanie pozwala identyfikować znaki i oznaczenia drogowe - włoskie, rosyjskie i chińskie. Wszystkie dane zbierane z systemów wizyjnych, nawigacyjnych i czujników są trwale zapisywane, co umożliwia późniejszą ich analizę.

Jasnopomarańczowe samochody typu van, użyte do budowy autonomicznych pojazdów, zostały wyprodukowane przez firmę Piaggio, znaną bardziej z produkcji skuterów Vespa. Są napędzane silnikiem elektrycznym, dlatego muszą być systematycznie ładowane.

Podróż odbyła się bez większych incydentów - naukowcy na bieżąco udoskonalali oprogramowanie w razie wykrycia poważniejszych błędów, raz samochód został zatrzymany przez rosyjskiego milicjanta w Jekaterinburgu, z kolei w Moskwie problemem byli inni użytkownicy dróg, którzy nie respektowali przepisów ruchu drogowego.

Innym problemem były kwestie pozwoleń potrzebnych do przejazdu autonomicznego samochodu przez Rosję i Chiny, szczególnie fakt wykorzystywania łącz satelitarnych.