Trzecie prawo robotyki - stworzone przez Isaaca Asimova - mówi, że robot musi chronić sam siebie, jeśli tylko nie stoi to w sprzeczności z pierwszym lub drugim prawem.
Bloodbot to robot wyszukujący naczynia krwionośne i niemal bezboleśnie wykonujący nakłucie. Według twórcy tego urzadzenia - Alexa Zivanovica z Imperial College w Londynie jego Bloodbot robi to lepiej niż najbardziej doświadczona pielęgniarka.
| Bloodbot | |
Pobiera krew do badań i wykonuje dożylne zastrzyki.
Robot z dokładnością do jednego milimetra rozróżnia tkanki znajdujące się pod skórą. Wie, że mięśnie są twarde, tłuszcz miękki, a żyły sprawiają wrażenie nie dopompowanego balonu. Schemat identyfikacji żył przedstawiono na poniższych rysunkach.
Bloodbot posiada trzy osie ruchu liniowego i jedną oś obrotową. Jest napędzany niedrogimi silnikami krokowymi.
Pierwsza oś jest odpowiedzialna za przemieszczanie się narzędzi robota w górę i dół, dzięki czemu możliwe jest przysuwanie i odsuwanie się robota od ramienia pacjenta które jest przymocowane do dolnej części urządzenia. Mechanizm przesuwny jest wyposażony odpowiednie narzędzie - może to być tępy próbnik do znalezienia żyły lub strzykawka z igłą.
Dzięki zastosowaniu piezorezystywnego czujnika siły możliwe jest zmierzenie siły nacisku próbnika lub igły przykładanych do ręki pacjenta.
Druga z osi liniowych jest odpowiedzialna za przemieszczanie się narzędzi wzdłuż ramienia człowieka. Umożliwia to znalezienie optymalnego miejsca na skórze do wykonania nakłucia. Dokonywana jest seria prób wzdłuż długości ramienia.
Trzecia oś, nie podłączona do żadnego silnika umożliwia operatorowi przechylić robota. Służy to po to, aby po znalezieniu właściwego miejsca na ramieniu, robot mógł dokonać nakłucia pod odpowiednim kątem.
Czwarta oś służy do przemieszczenia całej konstrukcji robota wzdłuż ramienia pacjenta. Rozwiązanie to ma skompensować niewielkie różnice pomiędzy miejscem gdzie próbnik zidentyfikował żyłę a miejscem gdzie igła wbija się w skórę, kiedy robot jest nachylany.
Robot jest wyposażony w system przeciwdziałający przebiciu żyły na wylot. Dzięki czujnikowi siły można określić moment wbijania igły w żyłę - stawiany jest wtedy maksymalny opór, po którym następuje szybki spadek nacisku (wtedy igła znajduje się już w krwiobiegu). Wtedy urządzenie natychmiast zatrzymuje ruch igły.
źródło: Imperial College London
ostatnia aktualizacja: 2010

Imperial College London - Department of Mechanical Engineering