W 1994 roku odbył się pierwszy lot Predatora - bezzałogowego samolotu zwiadowczego i rekonesansowego, zaprojektowanego do długich lotów na średnich wysokościach.
Czterokołowy robot księżycowy Scarab
Czterokołowy robot Scarab zbudowany przez specjalistów z amerykańskiego Carnegie Mellon University jest robotem o charakterze eksploracyjnym. Naukowcy zamierzają wysłać go na Księżyć w celu badań tamtejszego gruntu. Jest przystosowany do pracy w ciemnościach i przy ekstremalnie niskich temperaturach.
| Scarab |
Scarab potrafi poruszać się po skalistym terenie (zarówno w dzień jak i w nocy) oraz "wwiercać się" w podłoże na głębokość do 1 m w celu pobrania próbek.
Robot ma wymiary 150 x 90 cm. Podczas wwiercania się w podłoże, Scarab dzięki specjalnemu ramieniu dźwigniowym podnosi się na wysokość do 50 cm, dzięki czemu cała konstrukcja znajduje najlepszy punky podparcia, np. opierając się o skały.
Wyzwania przed jakimi stanęli konstruktorzy robota to między innymi jak sprawić aby Scarab mógł pracować bez światła. Rozwiązaniem okazało się zastosowanie czujników laserowych o małym poborze prądu i izotopów promieniotwórczych jako źródła energii. Izotopy są bardzo wydajne pod względem energetycznym, co ma bardzo duże znaczenie w przypadku gdy robot nie pobiera energii z paneli słonecznych. Generator energii z izotopów w jaki wyposażony jest Scarab pozwala na 10 lat pracy przy mocy wyjściowej 100 W.
Naukowcy mówią, że ten księżycowy robot będzie musiał pracować w bardzo nieprzyjaznych warunkach przy ciągle panujących ciemnościach, jakie panują wewnątrz kraterów na południowym biegunie Srebrnego Globu. Temperatury sięgają tam -385 stopni Farenhaita, dodatkowo w zasięgu nie ma żadnych źródeł energii - dlatego zasilanie w robocie jest aspektem krytycznym.
Wiertło robota do wwiercania się w podłoże opracowała firma Northern Centre for Advanced Technology. System ten pozwala na pobranie próbki ziemi o długości do 1 m. Wiertło znajduje się w samym środku konstrukcji robota, dzięki czemu zoptymalizowano stosunek siły nacisku urządzenia podczas wiercenia do jego masy (250 kg).
Scarab z łatwością porusza się po nierównym terenie dzięki zastosowaniu tzw. techniki różnicowej kół. Polega ona na tym, że każde z kół może być podnoszone lub opuszczane indywidualnie, niezależnie od aktualnej pozycji pozostałych kół.
Scarab może poruszać się z prędkością do 10 cm na sekundę.
źródło: thetartan.org
ostatnia aktualizacja: 2011
Strona Carnegie Mellon University
