Karl MacDorman, naukowiec z Osaki, wykazaĹ eksperymentalnie, Ĺźe JapoĹczycy sÄ skĹonni patrzeÄ znacznie dĹuĹźej w oczy robota niĹź czĹowieka.
Robot Zicar (po słoweńsku znaczy to "żebrak") słoweńskiego artysty Saso Sedlaceka został zbudowany z odpadków części komputerowych. Został zaprojektowany do celów komunikacyjnych i prezentowania swoich możliwości interkatywnych - aby zwracać na siebie uwagę ludzi i współdziałać z nimi oraz "do żebrania".
| Zicar | |
![]() |
|
Sedlacek do budowy robota wykorzystał części z 4 komputerów PC - Zicar wykorzystuje napędy CD jako "ręce" które wyciąga prosząc o jałumużnę. Monitor służacy jako twarz służy do pokazywania "smutnej twarzy" robota.
Sedlacek zbudował dwa roboty Zicar. Pierwszy był użyty w jednym ze słoweńskich centrów handlowych, zaś drugi w wersji 2.0 wystawiany był na ulicach Tokio.
To czyni robota Zicar wartym uwagi jest to, że łączy w sobie wiele funkcji, które normalnie są implementowane do robotów komercyjnych oraz fakt, iż jego technologia jest ogólnie dostępna dla każdego człowieka.
Jednak najważniejszą cechą urządzenia jest możliwość pośredniczenia w związakch pomiędzy ludźmi. Roboty potrafiące tworzyć związki i nawiązywać relacje pomiędzy ludźmi będą najbardziej ekscytującym wyzwaniem dla robotyki nadchodzących lat. Robot Zicar jest jednym z takim robotów.

Strona twórcy robota - Saso Sedlaceka