Ten czteronożny robot wyglądem przypominający rozgwiazdę jest wielką nadzieją robotyki mobilnej. Potrafi "wyczuwać" zmiany w swoim otoczeniu i dostosowywać się do nich, dzięki czemu może poruszać się bez względu na to gdzie się znajduje i w jakiej jest kondycji.

Autonomiczny robot zbudowany przez badaczy z University of Vermont adaptuje się do zmiennych warunków otoczenia dzięki zastosowaniu specjalnego oprogramowania. Urządzenie bez użycia kamery potrafi samodzielnie wykryć że stracił jedną z nóg i znaleźć sposób na poruszanie się mimo tego "okaleczenia." Robot uruchamia swoje układy w różnych sekwencjach, by zlokalizować uszkodzenie, a następnie analizuje dostępne możliwości. Ta zdolność jest niezwykle przydatna w przypadku uszkodzenia robota - wtedy proces nauki jest powtarzany i robot ponownie jest w stanie chodzić.

Robot bez udziału człowieka potrafi znaleźć sposób wykonywania zaplanowanych zadań pomimo uszkodzeń.

Naukowcy są zgodni, iż robot ten może utorować drogę nowej generacji autonomicznych robotów, które potrafią szybko zaadoptować się do nieprzewidywalnych warunków i zdarzeń jakie napotkają na swojej drodze, tak jak to czynią ludzie i inne zwierzęta.

Robot ten zna swoje zdolności i ograniczenia, biorąc je pod uwagę w procesie podejmowania decyzji o sposobie przemieszczania się.

Po uruchomieniu robota, diagnozuje on swoją kondycję, testując każde ze swoich złączy przy zastosowaniu losowych ruchów. Czujniki na złączach przechwytują wartość zasięgu ruchu mechanicznych stawów i przesyłają te dane do komputera centralnego, który posługując się wbudowanym oprogramowaniem, analizuje je w 15 modelach matematycznych. Każdy z tych modeli reprezentuje jedną z możliwych sposobów poruszania się. Przykładowo jeden model może rozwiązać algorytm poruszania robota się ruchem przypominającym ruch skorpiona, gdzie maszyna kroczy na 3 nogach, a czwarta jest używana jako ogon do podtrzymywania równowagi. Inny model mógłby zasugerować "ruch kraba", tzn. poruszanie się bokiem.

Każdy z modeli może być precyzyjny na określonym dla siebie poziomie, ale nie wszystkie są wydajne. Aby poprawić wydajność, program komputerowy przeszukuje dane modele aby znaleźć obszary które mogą wpływać negatywnie na osiągane wyniki. Naukowcy podkreślają, iż stanowi to kluczowy element całego procesu, ponieważ najpoważniejsze usterki są wywoływane najprostszymi przypadkami niezgodności modelu. Robot uruchamia swoje układy w różnych sekwencjach, by zlokalizować uszkodzenie, a następnie analizuje dostępne możliwości. Każda z analizowanych opcji dostarcza nowych danych, które są przysłane z powrotem do modeli.

Po cyklu składającym się z 16 sekwencji oprogramowanie wybiera optymalne model ruchu robota, wydając polecenia jak i gdzie ma iść.

Twórcą koncepcji samonaprawiającego się robota jest dr Joshua Bongard i Viktor Zykov z University of Vermont.

Strona The University of Vermont