Człon całkujący

W automatyce człon całkujący I (idealny) (ang. integral term) to człon, którego sygnał wyjściowy y(t) jest proporcjonalny do całki sygnału wejściowego x(t):

Oznacza to dodawanie na bieżąco wartości sygnału wejściowego w "kolejnych" chwilach.

Poddanie powyższego związku obustronnej transformacji Laplace'a daje związek pomiędzy transformatami obu sygnałów:

Stąd transmitancja członu całkującego ma postać:

Jego odpowiedź impulsowa wygląda następująco:

Charakterystyka skokowa:
- w dziedzinie operatorowej

- w dziedzinie czasu

Charakterystyka amplitudowo-fazowa:

Charakterystyka fazowa:

Wzmocnienie maleje o 20 dB na dekadę.

Odpowiedź na skok jednostkowy i charakterystyka amplitudowo - fazowa członu całkującego:

Człony całkujace tworzą obiekty, w których zachodzi przemiana:

- prędkości ruchu w przemieszczenie (położenie)
- przyspieszenia ruchu w prędkość
- liczby obrotów na kąt obrotu (położenie kątowe)
- przepływu medium na wysokość poziomu napełnienia zbiornika
- prądu elektrycznego na ładunek elektryczny zgromadzony np. w kondensatorze
- częstotliwości impulsów na stan licznika zliczającego te impulsy

Człon proporcjonalny

Człon inercyjny

Człon opóźniający

Człon różniczkujący

Transmitancja

Charakterystyka impulsowa

Charakterystyka amplitudowo - fazowa

Charakterystyka skokowa

Charakterystyka statyczna

Podstawowe człony dynamiczne (309 kB)