MODELE ROBOTÓW

Najmniejszy robot świata

Naukowcy zbudowali gąsienicopodobnego robota tak małego, że nie da się go zobaczyć bez mikroskopu. Jest szeroki na 60 mikrometrów, czyli mniej więcej tyle, co ludzki włos, na długość zaś mierzy 250 mikrometrów, co czyni go najmniejszym samobieżnym, kontrolowalnym robotem. Około 200 sztuk ułożonych gęsiego mieści się na pastylce M&M.

"Jest dziesiątki razy krótszy i tysiące razy lżejszy niż poprzednie tego typu mikroroboty," powiedział Bruce Donald z Uniwersytetu Dartmouth. "Mówiąc 'kontrolowalny', mamy na myśli, że jest jak samochód: można nim sterować na płaskiej powierzchni i jeździć, gdzie tylko się zechce. Nie ma kół, lecz pełza jak gąsienica jedwabnika, wykonując dziesiątki tysięcy dziesięcionanometrowych kroczków na sekundę. Skręca poprzez wyciągnięcie krzemowej 'nogi' i obrót, niczym motocyklista na ostrym zakręcie."

Dzięki innowacyjnemu systemowi ruchu przez zginanie i samobieżności, może się swobodnie poruszać po powierzchni, nie wymagając żadnych kabli ani torów, które ograniczały mobilność jego poprzedników. Strategia gąsienicowa pozwoliła naukowcom uniknąć typowego w mikrorobotyce problemu. "Tak małe maszyny mają tendencje do przyczepiania się do wszystkiego, podobnie jak piasek przykleja się człowiekowi do stóp po dniu spędzonym na plaży," oznajmił Craig McGray z Narodowego Instytutu Standardów i Technologii. "Tak więc budujemy te mikroroboty bez kółek czy stawów zawiasowych, które muszą gładko ślizgać się po podłożu. Zamiast tego roboty poruszają się poprzez zginanie własnych ciał, podobnie jak gąsienice. W swojej maleńkiej skali ta maszynka jest wyjątkowo szybka."

Robot używa do poruszania się dwóch niezależnych mikroaktywatorów, "muskułów". Pierwszy umożliwia ruch do przodu, drugi zaś skręcanie. Nie ma zaprogramowanych kierunków. Zamiast tego reaguje odpowiednim ruchem na zmiany elektryczne w siatce elektrod, która jednocześnie dostarcza mu mocy do wykonania tych akcji.

Ten mikrorobot i jego wariacje mogą zostać wykorzystane do celów ochrony i bezpieczeństwa, kontroli i napraw układów scalonych, badania niebezpiecznych środowisk czy nawet do manipulowania ludzkimi komórkami i tkankami.

Źródło: www.nauka.gildia.pl

Strona Uniwersytetu Dartmouth